Ks. Piotr Pawlukiewicz
Piotr Pawlukiewicz (ur. 10 kwietnia 1960 w Warszawie, zm. 21 marca 2020 tamże) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii pastoralnej, rekolekcjonista, kaznodzieja, prałat, kanonik gremialny Kapituły Metropolitalnej Warszawskiej, autor książek o tematyce religijnej.
Życiorys
Studiował teologię pastoralną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, homiletykę w Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie oraz retorykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1985 ukończył Wyższe Metropolitalne Seminarium Duchowne w Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął 2 czerwca 1985.
Przez dwa lata pracował jako wikariusz w parafii pw. św. Wincentego a Paulo w Otwocku. Następnie pełnił funkcję prefekta i wykładowcy teologii pastoralnej w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym, a także dyrektora Wydziału Duszpasterskiego Kurii Warszawskiej. W latach 1991–1999 był zaangażowany w prace II Polskiego Synodu Plenarnego.
Od 1992 roku należał do Redakcji Mszy Świętej Radiowej przy bazylice Świętego Krzyża w Warszawie – głosił homilie podczas transmitowanej przez Polskie Radio mszy o godz. 9:00. W latach 1996–1998 był redaktorem naczelnym Radia Józef w Warszawie.
Współpracował z Radio Plus Warszawa, gdzie prowadził audycję „Katechizm Poręczny”. Przez wiele lat głosił popularne kazania o godz. 15:00 w warszawskim akademickim kościele św. Anny (Centralny Ośrodek Duszpasterstwa Akademickiego). W 1999 został mianowany wykładowcą homiletyki oraz teologii słowa.
W latach 2000–2010 był kapelanem kaplicy w Sejmie RP i duszpasterzem parlamentarzystów. W 2004 utworzył „Zatokę” – internetowe forum dyskusyjne. W latach 2014–2017 w Radiu Warszawa prowadził audycję „Księga”.
Głosił liczne rekolekcje w Polsce i za granicą. Do najbardziej znanych konferencji należała seria „Seks – poezja czy rzemiosło?”. Jego książki przetłumaczono m.in. na język rosyjski, białoruski, ukraiński, litewski, węgierski i hiszpański.
Przez wiele lat zmagał się z chorobą Parkinsona. Zmarł 21 marca 2020 w Warszawie w wieku niespełna 60 lat. Został pochowany 25 marca 2020 na cmentarzu Stare Powązki w mogile kapłańskiej (kwatera 153).
Tego samego dnia został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w pracy duszpasterskiej i działalności społecznej.
Wybrane publikacje
- Z młodzieżą spokojnie o... wolności (1995)
- Porozmawiajmy spokojnie o... księżach (1997)
- Bóg dobry aż tak? (1999)
- Kazania radiowe 1992–2002
- Katechizm poręczny (2016)
- Wstań – Albo będziesz święty, albo będziesz nikim (2018)
- Seks – poezja czy rzemiosło (2019)
- Księża na Księżyc! Tylko co dalej (2020)
- Źródło: Wikipedia (licencja CC BY-SA 4.0)
Wejdź